«ԱՄՆ-ում մեզ կապեցին ու զենք ուղղեցին». հարավկորեացի ինժեներները պատմում են BBC-ին
Երբ Յոնգջինը իր գրասենյակի պատուհանից նկատեց զրահապատ մեքենաներ ու զենքով զինված միգրացիոն աշխատակիցների, զարմացավ, բայց չանհանգստացավ։ Նա վստահ էր, որ դա իրեն չէր վերաբերում․ ԱՄՆ-ում ընդամենը մի քանի շաբաթ էր լինելու կարճաժամկետ վիզայով։ Սակայն մի քանի րոպե անց զինված գործակալները ներխուժեցին նրա սենյակ, դուրս բերեցին ձեռնաշղթաներով, գոտկատեղին ու ոտքերին կապեցին շղթաներ և տարան կալանավայր։ «Ես խուճապահար եղա, միտքս դատարկվեց, ինձ վատ զգացի»,— պատմում է Յոնգջինը, որը հիմա արդեն վերադարձել է Կորեա։ «Չէի հասկանում, ինչու ինձ այսպես էին վերաբերվում»։ Նա այն ավելի քան 300 հարավկորեացի աշխատակիցներից մեկն է, որոնք Վրաստանի նահանգում ձերբակալվել էին այս ամսվա սկզբին՝ Դոնալդ Թրամփի նախագահության ընթացքում իրականացված ամենախոշոր միգրացիոն ռեյդերից մեկի ժամանակ։ ԱՄՆ պաշտոնյաները սկզբում պնդում էին, թե աշխատողները գտնվում էին երկրում սխալ վիզաներով, սակայն ավելի ուշ պայմանավորվածություն ձեռք բերվեց, որ նրանք կարող են կամավոր լքել երկիրը առանց պատժի և ապագայում վերադառնալ աշխատանքի։ Աշխատողների մեծ մասը ժամանակավորապես ԱՄՆ էր ժամանել՝ մասնակցելու «Hyundai» և «LG» ընկերությունների էլեկտրամեքենաների մարտկոցների գործարանի կառուցմանը։ «LG»-ն հայտարարեց, որ իր աշխատակիցներից շատերը տարբեր տեսակի վիզաներ ունեին կամ օգտվում էին վիզայի ազատման ծրագրից, ինչի պատճառով ձերբակալությունը հատկապես շոկային էր։ «Մենք ընդամենը դուրս էինք եկել կարճ ընդմիջման, երբ տեսանք զենքով մարդկանց։ Մտածեցինք՝ հանցագործների են ձերբակալում, բայց հանկարծ սկսեցին մեզ բռնել»,— պատմում է Չուլ-յոնը, ևս մեկ ձերբակալված ինժեներ։ Նրա խոսքով՝ որոշ գործակալներ նույնիսկ զենք էին ուղղել աշխատողների վրա․ «Կարմիր լազերները մեզ վրա էին ընկնում, մարդիկ վախից դողում էին»։ Նույնիսկ նրանք, ովքեր կարողացան ցույց տալ իրենց վիզաները, կալանավորվեցին։ «Մտածում էի՝ ամեն ինչ կպարզվի, բայց հանկարծ շղթայեցին ինձ»,— հիշում է մեկ այլ աշխատակից՝ պարոն Կիմը։ Կալանավորվածները պատմում են, որ երկար ժամանակ չէին հասկանում՝ ինչու են իրենց բռնել և ուր են տանում։ Նրանք հայտնվել էին Ֆոլքստոնի միգրացիոն կենտրոնում, որտեղ, ըստ իրենց, պայմանները ծանր էին․ սառը սենյակներ առանց վերմակների, վատ հոտով ջուր, անբավարար սնունդ։ Շատերը քնում էին պատահական վայրերում, իսկ ոմանք գիշերը տաքացած հացը գրկած փորձում էին տաքանալ։ Միայն այն բանից հետո, երբ նրանցից մի քանիսը հանդիպեցին փաստաբանների և հարավկորեացի դիվանագետների հետ, պարզ դարձավ, որ կառավարությունը բանակցում է ԱՄՆ իշխանությունների հետ։ Հարավկորեայի գլխավոր առևտրային բանակցողը հայտարարեց, որ Սեուլը ուսո
ւմնասիրում է հնարավոր մարդու իրավունքների խախտումները։ ԱՄՆ-ի փոխպետքարտուղար Քրիստոֆեր Լանդաուն, ըստ հարավկորեացի պաշտոնյաների, իր «խորը ափսոսանքն» է հայտնել։ Դեպքը nevertheless լրջորեն հարվածեց ԱՄՆ–Հարավային Կորեա հարաբերություններին՝ հատկապես այն ժամանակ, երբ կորեական ընկերությունները պարտավորվել էին ԱՄՆ-ում ներդնել 350 միլիարդ դոլար։ Յոնգջինը, որը ԱՄՆ էր մեկնել 90-օրյա վիզայի ազատման ծրագրով, պնդում է, որ ոչ մի անօրինական բան չի արել․ «Ես միայն հանդիպումներ եմ անցկացրել ու աշխատակիցներին ուսուցանել»։ Նրա վստահությունը ԱՄՆ-ի հանդեպ խորապես խաթարվել է․ «Այլևս չեմ կարծում, որ այն հուսալի գործընկեր է Կորեայի համար»։ Վերադարձից հետո ինժեները դեռ չի կարողանում հաղթահարել տեղի ունեցածը․ «Երբ ընտանիքիս հանդիպեցի, ժպտացի ու գրկեցի, բայց ոչինչ չէի զգում։ Միայն մայրիկիս պատրաստած ընթրիքի ժամանակ հասկացա, թե ինչ է պատահել, ու առաջին անգամ արտասվեցի»։ Չուլ-յոնն էլ է խոստովանում, որ դժվարությամբ է վերադառնում բնականոն կյանքին․ «Մենք բոլորս ժպտում էինք, երբ դուրս եկանք օդանավակայանի դահլիճից, բայց իրականում արցունքները հազիվ էի զսպում»։ Շատերը, նրա կարծիքով, այլևս չեն ցանկանա վերադառնալ ԱՄՆ։ Բայց ինքը ընտրություն չունի․ «Ես այս աշխատանքին եմ նվիրել կյանքս։ Եթե չանեմ սա, ինչպե՞ս կապրի ընտանիքս»։
Թարգմանվել է ԱԲ-ի միջոցով։
