Պուտինը վայելում է Չինաստանի ջերմ ընդունելությունը, սակայն առանց գազամուղի գործարքի է վերադառնում
Պուտինը վայելում է Չինաստանի ջերմ ընդունելությունը, սակայն առանց գազամուղի գործարքի է վերադառնում Մի պահ Բեijingը կարելի էր շփոթել Մոսկվայի հետ։ Վլադիմիր Պուտինն ու Սի Ցզինպինը կարմիր գորգով անցնում էին դեպի Ժողովրդի մեծ պալատ, իսկ չինական ռազմական նվագախումբը կատարում էր ռուսական դասական ռոմանտիկ «Մոսկվյան գիշերներ» երգը։ «Եթե միայն իմանայիր, թե ինչքան թանկ են ինձ համար այս մոսկովյան գիշերները»,— հնչում էր կրկներգը։ Երաժշտության մեջ թաքնված էր քաղաքական ռոմանտիկայի ակնարկ։ Կամ գուցե նույնիսկ «բրոմանս»։ «Իմ թանկագին ընկեր»,— ասաց Պուտինը Սիին։ «Իմ հին ընկեր»,— պատասխանեց Սին։ Սա երկու առաջնորդների լեզուն էր, որոնք սիրում են ընդգծել իրենց հատուկ հարաբերությունները։ Դրա համար ժամանակ էլ բավական են ունեցել՝ տարիների ընթացքում նրանք հանդիպել են ավելի քան 40 անգամ։ Հանրության առաջ նրանք խոսում էին իրենց երկրների «ռազմավարական համագործակցության», «գործընկերության», « 상호 հարգանքի», «բարեկամության» և «վստահության» մասին։ Միասին նրանք քննադատեցին ԱՄՆ-ի «անպատասխանատու» միջուկային քաղաքականությունը և դատապարտեցին Դոնալդ Թրամփի «Ոսկե գմբեթ» հակահրթիռային վահանի ծրագիրը։ Ուղևորությունից առաջ ռուսական կառավարական թերթի առաջին էջում տպագրվել էին երկու մեծ լուսանկար՝ մեկում միայնակ Թրամփն էր բարձրանում Air Force One-ի սանդուղքով՝ Չինաստան կատարած իր այցից հետո, իսկ կողքին՝ Պուտինն ու Սին միասին։ Տեսողական ուղերձը պարզ էր՝ Ռուսաստանն ու Չինաստանը ուս ուսի են կանգնած միջազգային ասպարեզում։ Սակայն սա սիրահարների աշխարհ չէ, ոչ էլ ռոմանտիկայի կամ «բրոմանսի»։ Սա երկրաքաղաքականություն է։ Իսկ երկրաքաղաքական հարաբերությունները հազվադեպ են հիմնված սիրո կամ ջերմության վրա։ Ավելի հաճախ դրանք ինքնահաշվարկի վրա են հիմնված։ Սի-Պուտին հանդիպման ժամանակ պարզ դարձավ, որ այդ «սիրո» սահմաններ կան։ Մասնավորապես էներգետիկ ոլորտում։ Ռուսաստանը մեծ հետաքրքրություն էր ցուցաբերում «Սիբիրի ուժ-2» նոր գազամուղի նախագծի առաջխաղացման նկատմամբ և հույս ուներ առաջընթացի Բեijingում։ Այդ գազամուղը արևմտյան Սիբիրից լրացուցիչ ռուսական գազ կմատակարարեր Հյուսիսային Չինաստան՝ Մոնղոլիայով անցնելով։ Մոսկվայի համար դա եվրոպական շուկաների կորստի փոխհատուցում կդառնար։ Անցյալ տարի Ռուսաստանն ու Չինաստանը ստորագրել էին նախագծի մասին փոխըմբռնման հուշագիր, սակայն Բեijingը շտապում չէր գործարք կնքել։ Գնային հարցերից բացի, որոշ մեկնաբաններ կարծում են, որ Չինաստանը չի ցանկանում չափազանց մեծ կախվածություն ունենալ ռուսական հանածո վառելիքից։ Չորեքշաբթի օրը Կրեմլը հայտարարեց, որ կողմերը հասել են նախագծի «պարամետրերի ընդհանուր փոխ
ըմբռնման»։ Սակայն վերջնական համաձայնագրի ոչ մի նշան չկար։ Ռուս պաշտոնյաները հիասթափված են, բայց զարմացած չեն։ «Ռուսաստանի և Չինաստանի դիրքորոշումները նույնական չեն։ Նրանց շահերը միշտ չէ, որ համընկնում են»,— ընդունել էր ռուսական կառավարական թերթը՝ նույն այն համարում, որտեղ տպագրվել էր Պուտինի և Սիի կողք կողքի լուսանկարը։ «Երկու այդքան մեծ երկրների դեպքում, որոնք երկուսն էլ մեծ տերության մտածելակերպ ունեն, այլ կերպ չէր էլ կարող լինել»։ Ոչ վաղ անցյալում «բրոմանս» բառը կիրառվում էր մեկ այլ բարձր մակարդակի հարաբերության նկատմամբ՝ Պուտին-Թրամփ։ Անցյալ ամառ Ալյասկայում կայացած հանդիպումից հետո ռուս պաշտոնյաները խոսում էին «Անքորիջի ոգու» մասին և ակնարկում, որ Մոսկվան ու Վաշինգտոնը փոխըմբռնում են ձեռք բերել Ուկրաինայի պատերազմն ավարտելու վերաբերյալ (Մոսկվայի համար ընդունելի պայմաններով)։ Բայց պատերազմը չավարտվեց։ Իսկ այսօր «Անքորիջի ոգին» գրեթե չի զգացվում։ «Բեijingի ոգին գոյություն ունի»,— ասաց Պուտինի արտաքին քաղաքականության օգնական Յուրի Ուշակովը գագաթնաժողովի միջոցառումների ժամանակ։ «Իսկ Անքորիջի ոգի՞ն… Ես երբեք այդ արտահայտությունը չեմ օգտագործել»։
Թարգմանվել է ԱԲ-ի միջոցով։
