Սոված երեխաների ցավով տարված BBC-ի օպերատորը Գազայում ֆիքսել է իսրայելական հարվածը հիվանդանոցին
Պատերազմի սարսափները օրեցօր խորանում են։ Զոհվածներ, մարմնի մասեր, մահվան եզրին կանգնածներ, սովից տառապողներ։ Դրանց թիվը միայն աճում է։ Մարդկային տառապանքի այս ողջ ծանրությունը ընկած է մեր քաջ գործընկերների ուսերին, ովքեր շարունակում են աշխատել Գազայում։ Երբեմն մարդ ուզում է շուռ տալ հայացքը, չտեսնել այս ամենը։ Բայց BBC-ի օպերատորները նման հնարավորություն չունեն։ Նրանք պետք է շարունակեն նկարահանել՝ նույնիսկ սեփական կյանքի գնով։ Երեքշաբթի նրանցից մեկը վիրավորվեց։ Անվտանգությունից ելնելով՝ նրա անունը չենք հրապարակում։ Օպերատորը լուրջ վնասվածքներ չի ստացել, բայց դա պարզապես բախտի հարց էր։ Իսրայելի կողմից նետված ռումբերը հարվածել էին Խան Յունիսում գտնվող Եվրոպական հիվանդանոցի ավտոկայանատեղին՝ սպանելով և վիրավորելով տասնյակ մարդկանց։ Իսրայելը հայտարարել է, որ հիվանդանոցի տակ եղել է Համասի ղեկավարի թաքստոցը՝ հրամանատարական կենտրոն։ Զինված ուժերն այս հարվածը անվանել են «ճշգրիտ» և մեղադրել են Համասին՝ խաղաղ բնակիչներին հիվանդանոցում և նրա շրջակայքում «ցինիկ և դաժան կերպով օգտագործելու» համար։ Համասը հերքում է այս մեղադրանքները։ Հարվածի պահին հիվանդանոցում էին այն ընտանիքները, որոնց երեխաներին պատրաստվում էին տարհանել Գազայից, ինչպես նաև նրանք, ովքեր սպասում էին արտասահմանում բուժված երեխաներին։ Մեր գործընկերոջ կողքին գտնվող մի հայրիկ նույնպես վիրավորվել էր։ Այժմ նրան դուրս են գրել հիվանդանոցից։ Սարսափեցնող կադրերում երևում է, թե ինչպես է մեր լրագրողը փորձում մխիթարել նրա վախեցած երեխաներին։ ⚠ Զգուշացում. այս նյութում կան խիստ անհանգստացնող պատկերներ։ Վերջին օրերին մեր գործընկերոջ աշխատանքը կենտրոնացած էր թերսնված երեխաների ողբերգության վրա։ Ռումբերի հարվածից մի փոքր առաջ ես շնորհակալության հաղորդագրություն էի ուղարկել նրան՝ Սիվար Աշուրի պատմությունը խոր զգայունությամբ նկարահանելու համար։ Նրա պատասխանն այսպիսին էր. «Սիվարի պատմությունը բոլորիս մեջ ինչ-որ բան կոտրեց։ Դա իմ կյանքի ամենացավալի աշխատանքներից մեկն էր։ Բայց ես գիտեի՝ նրա դեմքը, անունը, պատմությունը պետք է երևային ու հնչեին»։ Սիվարը հինգ ամսական է, ծանր թերսնված։ Նրա մեծ, շագանակագույն աչքերը համարյա ծածկում են սմքած դեմքը։ Աչքերը մշտապես հետևում են մայրիկին՝ Նաջվային։ Երեքշաբթի Նաջվան մեզ տեսաուղերձ էր ուղարկել Նասսեր հիվանդանոցից՝ Գազայի հարավից։ Նա ուզում էր, որ աշխարհը իմանա, թե որքան է սիրում իր երեխային։ «Մաղթում եմ՝ որ ստանա անհրաժեշտ բուժումը, լիովին ապաքինվի ու դառնա նախկինի նման՝ խաղա, աճի, քաշ հավաքի, ինչպես մյուս երեխաները։ Նա իմ առաջնեկն է, և որպես մայր՝ սրտի խորքից ցավում եմ նրա համար»։ Վերջին օրերին Սիվարի մոտ մաշկային վարակ է սկսվել։ Ձեռքերին վերքեր են հայտնվել։ Նա նաև լուրջ աղեստամոքսային խնդիրներ ունի։ Պայքարը նրանում է, որ սնունդը մնա նրա օրգանիզմում։ Իմունային համակարգը պայքարում է իսրայելական շրջափակման հետևանքով առաջացած անսնումության դեմ։ Երեխայի լացը թույլ է, բայց լի է կյանքի համար մղվող պայքարի ձայնով։ Սիվարը միայն հատուկ կաթի միջոցով կարող է սնվել՝ ծանր ալերգիաների պատճառով։ Երեքշաբթի օրն ամեն դեպքում մի փոքր լավ նորություն եղավ։ Մոտակա Հորդանանական դաշտային հիվանդանոցի բժիշկները գտել էին այդ կաթից։ Քանակը քիչ է, բայց խոստացել են ուղարկել ևս։ Առաջիկա օրերին նախատեսվում է հիվանդ երեխաներին տարհանել Արաբական Միացյալ Էմիրություններ և Հորդանան։ Այժմ Ամմանում կան Գազայից ընտանիքներ, որոնց երեխաները բուժվում են տեղական հիվանդանոցներում՝ հիվանդությ
ունների կամ պատերազմական վնասվածքների պատճառով։ Տարհանումները համաձայնեցվում են իսրայելական կողմի հետ, որը ստուգումներ է անցկացնում ծնողների վերաբերյալ։ Հունվարին մենք նկարահանել էինք Աբդելռահման ալ Նաշաշի և նրա մայրիկ Ասմայի ժամանումը։ Աբդելռահմանը կորցրել էր ոտքը իսրայելական ռմբակոծության հետևանքով։ Չորս ամիս է՝ նրանք ապրում են ապահով միջավայրում՝ սնունդով ու հարկի տակ։ Երեքշաբթի մենք այցելեցինք նրանց։ Ասման զանգահարեց իր երեխաներին ու մայրիկին Գազա։ Տատիկ Նաջվան պատմեց պատերազմի մասին. «Ռումբերը ամենուր են, մեր գլխավերևում են պայթում։ Սնունդ չկա։ Կյանքը շատ վատ է։ Ալյուր չկա։ Ամեն ինչ թանկացել է»։ Երեխաները ձեռքով արեցին և համբույրներ ուղարկեցին մորը։ Դրանից հետո Ասման ասաց. «Չգիտեմ՝ ինչ ասեմ։ Շատ շնորհակալ եմ մայրիկիս՝ ինձ աջակցելու համար։ Մաղթում եմ, որ երբ վերադառնամ, նրանք ողջ լինեն ու առողջ»։ Նրա ձայնը խզվեց։ Նա լռեց։ Միայն այն մայրիկի աչքերով, ով իր երեխաներին տեսնում է հեռվից՝ սոված, վախեցած ու շրջափակման մեջ, կարելի է հասկանալ՝ ինչու է նա ուզում վերադառնալ Գազա։ Հավելյալ հաղորդագրություններ՝ Ալիս Դոյյարդից, Սուհա Քավարից և Նիկ Միլարդից։
Թարգմանվել է ԱԲ-ի միջոցով։
