Հռոմը լռել էր․ Հոգեշարժ պահեր Հռոմում՝ Ֆրանցիսկոս Պապի մահվան ֆոնին
Վատիկանում Պապի աթոռը դատարկ էր արդեն երկու օր, երբ մի խումբ մոխրագույն զգեստներով մանուկներ հավաքվեցին Սուրբ Պետրոսի հրապարակում ու սկսեցին երգել։ Սկզբում հանդարտ, հետո ավելի բարձր՝ կարծես քաջալերելով միացածներին, նրանք երգում էին «Ավե Մարիա»-ն՝ քայլելով առաջ՝ ըստ հերթի՝ հարգելու Պապի դին։ Նրանց սպիտակ քողերը շողում էին արևի տակ՝ լայնեզր գլխարկների տակ, հայացքները դեպի Սուրբ Պետրոսի տաճարը։ Դա բնութագրական տեսարան էր Հռոմի համար այս բացառիկ շաբաթվա ընթացքում, երբ քաղաքը կարծես նորից դարձավ «աշխարհի մայրաքաղաքը», իսկ Սուրբ Պետրոսի հրապարակը՝ կաթոլիկ աշխարհի կենտրոնը։ Չնայած սգին՝ շատերը նաև խաղաղություն էին զգում՝ հիշելով, որ Պապը, ով ապրել էր 88 տարի, հեռացել էր հանգիստ ու առանց տառապանքի։ «Գոնե չտանջվեց», ասում էին մարդիկ։ Բայց սա դեռ տոնելու ժամանակը չէր․ դրա ժամանակը կգա թաղման արարողությունից հետո, երբ կոնկլավը կրկին իր հետ կբերի սպասումներ, ինտրիգ ու վերլուծություններ։ Մինչ այդ, Հռոմում այս օրերը մի յուրահատուկ տրամադրություն էին բերել։ Էլենա անունով ռումինացի կին պատմում էր, որ քաղաքում մտածմունքային մթնոլորտ է. «Թվում է, թե բոլորը մի քիչ ներս են նայում իրենց մեջ»։ Նրա խոսքով՝ նույնիսկ ոչ հավատացյալներն այս օրերին ազդված էին Պապի մահվան լուրից։ Նրա ընկերուհի Լինան՝ Վատիկանի մոտ գտնվող Բորգո Պիոյի ծխախոտի խանութի վաճառողուհի, համաձայնում էր. «Ո՛չ ողբերգություն է, ո՛չ էլ տոն․ սա մտածելու ու ինքնանայման ժամանակ է, և դա շատ անհրաժեշտ է»։ Մոտակայքում մարդիկ հանգիստ քայլում էին Վիա դելլա Կոնչիլիացիոնե փողոցով՝ այն նույն ճանապարհով, որով շաբաթ օրը կանցնի Պապի դագաղը՝ ուղղվելով Սանտա Մարիա Մաջորե տաճար՝ վերջին հանգրվանը։ Չնայած տաճարը մոտ 4 կմ հեռավորության վրա է Սուրբ Պետրոսից, ուղևորությունը կտևի շուրջ երկու ժամ՝ մարդկանց հնարավորություն տալով հրաժեշտ տալու՝ ինչպես հաղորդել է Վատիկանը։ Թաղմանն ընդառաջ Վատիկանում անվտանգության խիստ միջոցառումներ են իրականացվում։ Մի զինվոր հսկում էր կրոնական ապրանքների խանութը՝ զինված անօդաչու սարքերի դեմ օգտագործվող մեծաչափ սարքով։ «Կարող է սարքը խաթարել անօդաչուների աշխատանքը ու վերադարձնել դրանց բազա՞», հարցին նա պատասխանեց խորհրդավոր ժպիտով՝ «Հնարավոր է, այդ թվում»։ Թաղման օրը ապահովությունը կապահովեն հազարավոր ոստիկաններ, զինծառայողներ, գետային պարեկախմբեր, պայթուցիկ հայտնաբերող շներ և դիպուկահարներ։ Ամերիկացի ուսանողուհի Քեյսլինն ասաց, որ զարմացած է՝ որքան ապահով է զգում իրեն մարդկանց մեծաքանակ հոսքի պայմաններում։ «Բոլորը այստեղ են հարգանքի տուրք մատո
ւցելու Ֆրանցիսկոսին, ու վայելելու այս գեղեցիկ քաղաքը», նշեց նա՝ հավելելով, որ այս ամենը «միևնույն ժամանակ տխուր ու լուսավոր» է։ Քեյսլինը հիշեց Ֆրանցիսկոսի վերջին այցելություններից մեկը՝ բանտարկյալներին, որը ևս մեկ անգամ ընդգծեց նրա ժողովրդի կողքին լինելու կոչումը։ Էլենան՝ ում խոսքն էր վերաշարադրված, ասաց․ «Ես որպես կամավոր աշխատում եմ անօթևանների հետ։ Ես էլ եմ աղքատությունից եկել, և ինձ համար հեշտ է նրանց հասկանալ։ Կարծում եմ՝ Պապը նույն կերպ էր զգում»։ Բելգիացի զբոսաշրջիկ Դիրկը նշում էր, որ այս օրերի լռակյաց մթնոլորտը մի բան է, որ ձգում է մարդկանց. «Թեև, հավանաբար երկուշաբթի օրը այս ամենը կավարտվի», հավելեց նա կատակով։ Նա նաև ընդգծեց հակադրությունը եկեղեցիների հարստության և Վատիկանի դարպասների դիմաց քնած աղքատների միջև. «Սարսափելի հակադրություն է»։ Լեսոթոյից ժամանած ուրախ երիտասարդ աղջիկ Կատլեխոն հիշում էր՝ ինչ երջանիկ էր եղել, երբ ստացել էր Ֆրանցիսկոսի Զատկի օրհնությունը մահվանից մեկ օր առաջ․ «Այդ պահին մտածեցի՝ ես իսկական կաթոլիկ եմ»։ Նրա խոսքով՝ այս օրերին հարգանքի տուրք մատուցելու հնարավորությունը «համընդհանուր, համախմբող փորձառություն» է։ Երեք օր շարունակ տասնյակ հազարավոր մարդիկ այցելել են Սուրբ Պետրոսի տաճար՝ հրաժեշտ տալու «աշխարհի ծայրերից եկած» պապին։ Նրանք լուռ շարժվել են դեպի նրա դագաղը, որը տեղադրված էր Սուրբ Պետրոսի գերեզմանի վրա կառուցված բարձր խորանի մոտ։ Ոմանք սելֆի-փայտերով էին, ուրիշները՝ աղոթնաշարերով կամ երեխաների ձեռքը բռնած։ Բոլորը՝ լուռ։ Տաճարի դրսում՝ ապրիլյան արևի տակ, գունագեղ գլխաշորերով աֆրիկացի ուխտավորները ճաշում էին Բերնինիի շատրվանի մոտ, իսկ լրագրողները հուսահատ փորձում էին հարցեր ուղղել հնարավոր ընտրող կարդինալներին։ Եվ այդ ամենի մեջ՝ մի բրազիլացի քահանա իր հեռախոսը բարձր պահած, պտտվում էր տեղում ու ծիծաղում։
Թարգմանվել է ԱԲ-ի միջոցով։