95-ամյա կորեացի ռազմագերի․ «Ցանկանում եմ վերադարձել Հյուսիս՝ այնտեղ մահանալու համար»
Ամենատաք օրերից մեկի առավոտյան, Սեուլի մետրոյի վերջին կանգառում՝ Իմջինգան կայարանում, անսովոր մեծ բազմություն էր հավաքվել։ Տասնյակ ակտիվիստներ ու ոստիկաններ սպասում էին մեկ մարդու՝ 95-ամյա Ահն Հակ-սոպին։ Նա Հյուսիսային Կորեայի նախկին ռազմագերի էր, որը որոշել էր իր կյանքի վերջին ճամփորդությունն անել՝ վերադառնալու Հյուսիս, որպեսզի այնտեղ թաղվի։ Սակայն նրա ցանկությունը չիրականացավ․ Հարավային Կորեայի կառավարությունը հայտարարեց, որ ժամանակ չի ունեցել անհրաժեշտ կարգավորումները կազմակերպելու համար։ Չնայած դրան՝ Ահնը հասավ հնարավորինս մոտ։ Թոքային այտուցից տառապող տարեցը չկարողացավ կայարանից մինչև Միավորման կամուրջ տանող կեսժամյա ճանապարհն անցնել։ Բայց մեքենայից իջավ կամրջից ընդամենը 200 մետր հեռավորության վրա և, երկու աջակիցների օգնությամբ, այդ հատվածը քայլեց ոտքով։ Ահնը ձեռքին Հյուսիսային Կորեայի դրոշով կանգնեց լրագրողների ու աջակիցների առաջ․ Հարավում այդ տեսարանը սուր հակազդեցություն էր առաջացնում։ «Ես ուզում եմ, որ իմ մարմինը հանգչի իսկապես անկախ հողում, ազատ գաղութատիրությունից»,— ասաց նա։ Ահն Հակ-սոպը 23 տարեկան էր, երբ Հարավում գերեվարվեց։ Դեռ դպրոցական տարիներին հավատում էր Կիմ Իր Սենի քարոզչությանը, թե պատերազմը հարավկորեացիներն են սկսել։ 1952-ին նա միացավ Հյուսիսային Կորեայի ժողովրդական բանակին և մի քանի ամսից գերեվարվեց։ 1953-ին դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման և բանտից ազատ արձակվեց միայն 42 տարի անց՝ անկախության օրվա համաներմամբ։ Նրան երկար տարիներ կոչում էին «կարմրածին»՝ կոմունիստական հայացքների համար, և նա դժվարությամբ էր աշխատանք գտնում։ Կառավարությունը քիչ էր աջակցում, իսկ հատուկ ծառայությունները հետևում էին նրան։ Նա ընտանիք կազմեց, երեխա որդեգրեց, բայց միշտ օտար էր զգում իրեն։ Տասնամյակներ ապրել է Գիմպո գյուղում՝ Հյուսիսին ամենամոտ վայրում, որտեղ քաղաքացիական բնակեցում թույլատրվում է։ 2000-ին նա հրաժարվեց Հյուսիս վերադառնալու հնարավորությունից, քանի որ հավատում էր, որ երկու կողմերի հարաբերությունները շուտով կլավանան։ Նա նաև չցանկացավ, որ իր վերադարձը ընկալվի որպես ամերիկացիների հաղթանակ։ Ահնի համար մշտապես անընդունելի է եղել Սեուլի ու Վաշինգտոնի դաշինքը։ Նա շարունակում է հավատալ Կիմի ընտանիքի քարոզչությանը, որ Կորեական թերակղզու միավորումը խոչընդոտում է «իմպերիալիստական Ամերիկան»։ Ծնվել է 1930-ին՝ Ճապո
նիայի գաղութատիրության ժամանակ։ Պապը չէր թողնում դպրոց գնալ, «որպեսզի ճապոնացի չդառնա»։ Ճապոնիայի կապիտուլյացիայից հետո էլ Ահնը համոզված էր, որ իրական ազատագրություն չի եղել, այլ պարզապես նոր՝ ամերիկյան ռազմական կառավարման շրջան։ Բանտում Ահնին ստիպում էին ստորագրել Հյուսիսից հրաժարվելու փաստաթղթեր։ Նրա մերժումները հանգեցրին տարիների խոշտանգումների ու նվաստացումների։ Միայն 2009-ին Հարավային Կորեայի Ճշմարտության և հաշտեցման հանձնաժողովը հաստատեց, որ բանտում եղել են բռնություններ ու հարկադրանք։ Ահնի համոզմունքները չեն փոխվել։ Նա պաշտպանում է Հյուսիսի քաղաքականությունը, անգամ արդարացնում է Կիմ Չեն Ունի որոշումը՝ զորքեր ուղարկել Ռուսաստանի՝ Ուկրաինայի դեմ պատերազմին աջակցելու համար։ «Մարդկային կյանքը միայն կենսաբանական գոյությունը չէ։ Եթե մարդուն զրկում ես իր քաղաքական կյանքից, նա դառնում է ռոբոտ»,— ասել է նա։ «Ես երկար ապրեցի ճապոնական գաղութատիրության ներքո։ Բայց անգամ մահվանից հետո չեմ ուզում թաղվել ամերիկյան գաղութատիրության հողում»։
Թարգմանվել է ԱԲ-ի միջոցով։
