Ցույցեր ՀԱՄԱՍ-ի դեմ Գազայում․ ճնշումը թուլանում է, բողոքն՝ աճում
«Դուրս՝ ՀԱՄԱՍ, դուրս՝ ՀԱՄԱՍ»։ Տելեգրամում հրապարակված տեսանյութում բողոքի ձայները հնչում են բարձր ու վճռական։ Գազայի փողոցներում գնալով ավելի շատ պաղեստինցիներ բացահայտ դեմ են արտահայտվում զինված խմբավորմանը, որը շուրջ երկու տասնամյակ ղեկավարել է Գազայի գոտին։ Շատերը ՀԱՄԱՍ-ին են մեղադրում Գազան ավելի քան 70 տարվա ամենածանր ճգնաժամի մեջ մտցնելու համար։ «ՀԱՄԱՍ-ը աղբ է», լսվում է մի այլ բազմության ձայն, որը քայլում է ավերված փողոցներով՝ բարձրաձայնելով իր բողոքը։ «Աշխարհը խաբված է Գազայի իրավիճակի հարցում», ասում է Գազայում ապրող իրավաբան և նախկին քաղբանտարկյալ Մոումեն ալ-Նատուրը։ Նա պնդում է՝ Գազան ու ՀԱՄԱՍ-ը նույնը չեն։ «Մենք չենք ընտրել ՀԱՄԱՍ-ին։ Իսկ հիմա ՀԱՄԱՍ-ը մեր ճակատագիրը կապում է իր հետ։ Պետք է հեռանան»։ Բացահայտ արտահայտվելը վտանգավոր է։ ՀԱՄԱՍ-ը երբեք չի հանդուրժել քննադատությունը։ Բայց ալ-Նատուրը ետ չի կանգնում։ Մարտի վերջում նա հոդված էր գրել «Washington Post»-ում՝ նշելով․ «ՀԱՄԱՍ-ին աջակցելը նշանակում է աջակցել պաղեստինցիների մահվանը, ոչ թե ազատությանը»։ Նույնիսկ մահվան սպառնալիքի պայմաններում նա պնդում է՝ «Պետք է բարձրաձայնել։ Երբ ՀԱՄԱՍ-ը իշխանության եկավ, ես 11 տարեկան էի։ Իմ կյանքը անցել է պատերազմների ու բռնության մեջ՝ զուր»։ ՀԱՄԱՍ-ը 2007-ին՝ ընտրություններից մեկ տարի անց, բռնությամբ հեռացրել էր իր քաղաքական մրցակիցներին և հաստատվել իշխանության։ Այդ ժամանակից ի վեր երեք լայնածավալ պատերազմ է տեղի ունեցել Իսրայելի հետ և երկու ավելի փոքր բախում։ Մարտի վերջին 22-ամյա Ուդեյ ալ-Ռուբային առևանգել էին զինված անձինք փախստականների կացարանից։ Մի քանի ժամ անց նրա խոշտանգված դին գտել էին։ Մարդու իրավունքների պաղեստինյան անկախ հանձնաժողովը սա որակեց որպես «կյանքի իրավունքի կոպիտ խախտում և արտադատարանական սպանություն»։ Ալ-Ռուբային մասնակցել էր ՀԱՄԱՍ-ի դեմ ցույցերին։ Նրա ընտանիքը ՀԱՄԱՍ-ին է մեղադրում սպանության մեջ։ Ավելի վաղ Ալ-Ռուբային սոցցանցում մռայլ տե
սանյութ էր տեղադրել՝ ասելով․ «Գազան դարձել է ուրվականների քաղաք։ Չգիտեմ ուր գնալ։ Նրանք կործանել են մեզ»։ Նրա հուղարկավորությանը բողոքի ձայներ էին հնչում․ «Վրեժ»։ Ցուցարարները կրկին պահանջում էին, որ ՀԱՄԱՍ-ը հեռանա։ Անցյալ տարի ցուցարարներից մեկին՝ Ամին Աբեդին, դաժանորեն ծեծել էին դիմակավորված անձինք։ Ապաքինվելու համար նա ստիպված էր բուժում ստանալ արտասահմանում։ Այժմ նա ապրում է Դուբայում, սակայն շարունակում է մասնակցել շարժմանը։ «ՀԱՄԱՍ-ի իշխանությունը թուլանում է։ Նրանք ահաբեկում ու սպանում են, բայց վախեցնելու ուժը կորցնում են»։ Մինչ հրադադարը նորից փլուզվել է, ՀԱՄԱՍ-ի զինյալներն ավելի քիչ են երևում՝ անցնելով ստորգետնյա գործելաոճի։ Բայց Գազայի բնակիչների համբերությունն սպառվում է։ Բեյթ Լահիայում, օրինակ, տեղացիները չեն թույլ տվել ՀԱՄԱՍ-ի զինյալներին իրենց տարածքից հրթիռ արձակել։ Նույնիսկ ծեր մարդուն պաշտպանելու համար հարազատներն ու հարևանները զինյալներին դուրս են քշել՝ ասելով․ «Չենք ուզում ձեր զենքը, որը մեզ միայն կործանում է բերել»։ Այլ տեղերում բնակիչները պահանջել են հեռու մնալ դպրոցներից ու հիվանդանոցներից՝ չվտանգելով խաղաղ բնակիչներին։ Սակայն նման ընդվզումը դեռ վտանգավոր է․ Գազայի քաղաքում մեկ ցուցարար արդեն սպանվել է։ Ամին Աբեդի խոսքով՝ այսօր մարդիկ միաժամանակ զայրացած են թե ՀԱՄԱՍ-ի, թե Իսրայելի վրա։ Երբ նրան հարցրին՝ ում է մեղադրում ավելի շատ, ասաց․ «Սա խոլերայի ու ժանտախտի միջև ընտրություն է»։ Այսօրվա ցույցերը դեռ ապստամբություն չեն, բայց գրեթե 20 տարի անց ՀԱՄԱՍ-ի երկաթե բռունցքը Գազայի վրա սկսել է թուլանալ։
Թարգմանվել է ԱԲ-ի միջոցով։
